تحلیل داستان خسرو و بهرام چوبین شاهنامه بر اساس مربع ایدئولوژیک ون دایک

بلعمی، ابوعلی. (1386). تاریخ بلعمی، به تصحیح ملک­الشعرای بهار و محمد پروین گنابادی. تهران: هرمس.

بهاری، ارسلان و محمدی، علی. (1401). «بررسی و تحلیل سرگذشت بهرام چوبین در بستر تاریخ و شاهنامه بر اساس ناهمگونی رفتاری خود و دیگری از منظر نشانه شناسی فرهنگی». نشریه متن‌شناسی ادب فارسی، 14(2)، 41-56.

پاشازانوس، احمد و رحیمی، معصومه. (1398). «تحلیل گفتگوی حضرت موسی و فرعون در سایه مربع ایدئولوژیک ون­دایک». کاوش در پژوهش­های زبان­شناختی قرآن، 8(2)، 21- 36.

تامپسون، فیلیپ. (1369). گروتسک در ادبیات، ترجمۀ غلامرضا مامی. شیراز: شیوا.

حامدی‌شیروان، زهرا و زرقانی، سیدمهدی. (1393). «تحلیل داستان رستم و شغاد براساس مربع ایدئولوژیک ون دایک». فصلنامۀ علمی­پژوهشی کاوش­نامه، 15(28)، 99-128. https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.17359589.1393.15.28.4.5

خالقی­مطلق، جلال. (1395). یادداشت­های شاهنامه، جلد دوم. تهران: مرکز دایره­المعارف بزرگ اسلامی.

خوانساری، محمد. (1377). منطق صوری، جلد دوم. تهران: آگاه.

خیرآبادی، معصومه؛ آقاگل­زاده، فردوس؛ گلفام، ارسلان و کرد زعفرانلو، عالیه. (1400). «تحلیل گفتمان روابط قدرت بین کنشگران در داستانهای تألیف شده برای کودکان ایرانی به زبان فارسی با رویکرد شناختی». مطالعات ادبیات کودک دانشگاه شیراز، سال دوازدهم (24)، 69-96. https://doi.org/10.22099/jcls.2020.34136.1713

رستگار فسایی، منصور. (1379). فرهنگ نام­های شاهنامه، جلد اول. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.

سرّامی، قدمعلی. (1373). از رنگ گل تا رنج خار؛ شکل­شناسی قصه­های شاهنامه، تهران: علمی فرهنگی.

سلطانی، علی­اصغر. (1383). «تحلیل گفتمان به مثابه نظریه و روش». نشریۀ علوم سیاسی دانشگاه باقرالعلوم، (28)، 153- 180.

شمیسا، سیروس. (1397). شاهِ نامه­ها، تهران: هرمس.

شهری، بهمن. (1391). «پیوندهای میان استعاره و ایدئولوژی». نقد ادبی، 5(19)، 59-76.  http://dorl.net/dor/20.1001.1.20080360.1391.5.19.3.3

صفا، ذبیح­الله. (1384). حماسه­سرایی در ایران، تهران: امیرکبیر.

 طاهری، محمد و مؤمنی‌ثانی، محمد. (1390). «بررسی و تحلیل ویژگی های حماسی داستان بهرام چوبینه در شاهنامۀ فردوسی». پژوهش­های ادب عرفانی (گوهر گویا)، 5 (17)، 175-196.

طبری، محمدبن جریر. (1375). تاریخ طبری (تاریخ الرّسل و الملوک)، جلد دوم.  ترجمۀ ابوالقاسم پاینده. تهران: اساطیر.

فردوسی، ابوالقاسم. (1382). شاهنامه (براساس چاپ مسکو)، به کوشش سعید حمیدیان. مجلد چهارم (جلد نهم). تهران: قطره.

فرکلاف، نورمن. (1379). تحلیل گفتمان انتقادی، ترجمۀ فاطمه شایسته­پیران و دیگران. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.

کریستن­سن، آرتور امانوئل. (1378). ایران در زمان ساسانیان، ترجمۀ رشید یاسمی. تهران: صدای معاصر.

کزازی، میرجلال­الدین. (1390). نامۀ باستان؛ ویرایش و گزارش شاهنامۀ فردوسی (از پادشاهی خسرو پرویز تا پادشاهی یزدگرد)، جلد نهم. تهران:  سمت.

گردیزی، ابوسعید عبدالحی. (1363). زین­الاخبار (تاریخ گردیزی)، به تصحیح عبدالحی حبیبی. تهران: دنیای کتاب.

مک­دانل، دایان. (1380). مقدمه­ای بر نظریه­های گفتمان، ترجمۀ حسینعلی نوذری. تهران: فرهنگ گفتمان.

ون­دایک، تئون. ای. (1394). ایدئولوژی و گفتمان؛ درآمدی چندرشته­ای، ترجمۀ محسن نوبخت. تهران: سیاهرود.

Fowler, R. and G. Kress (2019). “Critical Linguistics”. In Language and Control, New York: Routledge publication. 180-213.

Van Dijk, T. A. (1993). “Principles of critical discourse analysis”. In Discurse & Society Journal, Volum 4. Issue2, 249-283.

Van Dijk, T.A. (1998). Ideology (A Multidisciplinary Approach), London: Sage publication.  

Van Dijk, T. A.  (2003). “Discourse, power and access”. In Texts and PracticesLondon and New York: Routledge. 84-107.

Van dijk, T. A. (2009). Society and Discourse (How Social Contexts Influence Text and Talk), New York: Cambridge university press.