| تعداد نشریات | 33 |
| تعداد شمارهها | 884 |
| تعداد مقالات | 8,614 |
| تعداد مشاهده مقاله | 54,656,441 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 10,219,258 |
تحلیل گفتمان در رمان «ثریا در اغما» با رویکرد تاریخگرایی نوین | ||
| نقد و نظریه ادبی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 11 مهر 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22124/naqd.2026.33962.2837 | ||
| نویسندگان | ||
| منوچهر جوکار* 1؛ قدرت اله ضرونی2؛ اسماء فروغی راد3 | ||
| 1استاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. | ||
| 2استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. | ||
| 3دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران. | ||
| چکیده | ||
| رمان ثریا در اغما اثر اسماعیل فصیح، یکی از شاخصترین رمانهای دهۀ شصت خورشیدی ایران است. در مقالهی پیش رو با رویکرد تاریخگرایی نوین به تحلیل گفتمان انتقادی این رمان پرداختهایم. مطالعه و بررسیِ ما نشان میدهد رمان یادشده در برابر اوضاع جامعهی روزگار خود گفتمانِ تاریخیِ فعالی برگزیده و در تعامل با گفتمانهای مسلط آن دوره ازجمله جنگ تحمیلیِ هشت ساله و پیآمدهای آن، در بیشتر موارد کُنشی تقابلی دارد. نویسندگان، با تمرکز برآراء نظریهپردازانی همچون استفان گرینبلات و فوکو نشان دادهاند که ثریا در اغما با توصیف فضای زیست و شنیدن صداهای بیرون از مرکزیت قدرت -و بیشتر از زبان روشنفکران خارجنشین-، روایت یکدست و رسمی از تاریخ را به چالش کشیده وحقیقت را امری چندپاره و بیناگفتمانی نشان دادهاست؛ یافتههای دیگر حاکی از آن است که سه گفتمان اصلی در این رمان شامل «جنگ و هویت»، «روشنفکری و بحران»، و «غربگرایی»، در جدالی پیچیده و دیالکتیکی با ساختار قدرت حضوری فعّال در جامعه دارند و پیامد این حضور دیالکتیک، نمایان شدن وضعیت «اغما» به عنوان استعارهای از بحران هویت جمعی یک نسل است؛ بحرانی که حتی گریبان راوی داستان را نیز میگیرد. این بررسی با مطالعۀ دقیق متن و استخراج دادهها، به شیوة توصیفی و تحلیلی انجام شده اس | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسماعیل فصیح؛ ثریا در اغما؛ تاریخگرایی نوین؛ گفتمان | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1 |
||