پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 33 |
| تعداد شمارهها | 883 |
| تعداد مقالات | 8,608 |
| تعداد مشاهده مقاله | 54,613,686 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 10,196,100 |
رژیم و قواعد بین المللی نجات محمولههای دریایی در تنگه هرمز در وضعیت بحران | ||
| سیاست جهانی | ||
| دوره 14، شماره 4 - شماره پیاپی 54، اسفند 1404، صفحه 251-269 اصل مقاله (776.34 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22124/wp.2026.9962 | ||
| نویسنده | ||
| کبری شهبازی* | ||
| نویسنده مسئول، دکتری حقوق خصوصی، گروه حقوق، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران | ||
| چکیده | ||
| تنگه هرمز بهعنوان یکی از مهمترین گذرگاههای دریایی جهان، در پیوند میان خلیج فارس و دریای عمان و استمرار حملونقل بینالمللی نقش اساسی دارد. وقوع بحرانهای سیاسی، امنیتی یا نظامی در این منطقه میتواند موجب بروز وضعیتهایی از قبیل آسیبدیدگی کشتیها، به خطر افتادن محمولهها، رهاشدگی یا به گل نشستن کشتی، آلودگی دریایی و ضرورت انجام عملیات نجات شود. مسئله اصلی پژوهش حاضر آن است که در صورت وقوع عملیات نجات محموله دریایی در شرایط بحرانی تنگه هرمز، بر مبنای چه ضوابطی باید قانون حاکم تعیین شود و نسبت میان قرارداد نجات، قانون دولت ساحلی، قانون پرچم کشتی، کنوانسیون بینالمللی نجات ۱۹۸۹ و قواعد حقوق بینالملل در این زمینه چگونه قابل تبیین است. پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانهای، اسناد بینالمللی، مقررات داخلی و منابع حقوقی خارجی انجام شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که در وهله نخست باید میان عملیات نجات قراردادی و نجات غیرقراردادی تفکیک کرد. در نجات قراردادی، اصل بر نقش اراده طرفین و شروط قرارداد نجات در تعیین قانون حاکم است؛ با این حال، این اصل در چارچوب قواعد آمره و مقررات کنوانسیون ۱۹۸۹ محدود میشود. در صورت فقدان انتخاب قانون، ارتباطات عینی عملیات، از جمله محل عملیات، قانون دادگاه، تابعیت و پرچم کشتی و ارتباط با دولت ساحلی، در تعیین قانون حاکم اهمیت مییابد. از سوی دیگر، الحاق ایران به کنوانسیون ۱۹۸۹ موجب شده این کنوانسیون در رسیدگیهای قضایی یا داوری مرتبط با موضوع در ایران، جایگاه محوری داشته باشد. در نتیجه، بحران تنگه هرمز موجب زوال قواعد عادی حقوق نجات نمیشود، بلکه ضرورت هماهنگسازی آنها با الزامات ایمنی دریایی، حمایت از محیط زیست و ملاحظات حاکمیت دولت ساحلی را افزایش میدهد.. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تنگه هرمز؛ کنوانسیون نجات ۱۹۸۹؛ رژیم دریاها؛ بحران | ||
| مراجع | ||
|
Born, G. B. (2021). International Commercial Arbitration (3rd ed.). Alphen aan den Rijn: Kluwer Law International.
Brice, G. (2011). Brice on Maritime Law of Salvage (5th ed.). London: Sweet & Maxwell.
Dicey, A. V., Morris, J. H. C., & Collins, L. (2022). Dicey, Morris & Collins on the Conflict of Laws (16th ed.). London: Sweet & Maxwell.
Hill, C. (2017). Maritime Law (7th ed.). London: Informa Law from Routledge.
International Maritime Organization. (1974). International Convention for the Safety of Life at Sea (SOLAS), 1974, as amended. London: International Maritime Organization.
International Maritime Organization. (1979). International Convention on Maritime Search and Rescue, 1979. Hamburg: International Maritime Organization.
International Maritime Organization. (1989). International Convention on Salvage, 1989. London: International Maritime Organization.
Iranian Maritime Areas Law. (1993). Law concerning the maritime areas of the Islamic Republic of Iran in the Persian Gulf and Oman Sea.
Iranian Maritime Law. (1964). As amended, particularly Articles 173–183 concerning assistance and salvage.
Katouzian, N. (1390). Qanun-e Madani dar Nezam-e Hoghoughi-e Iran Tehran: Mizan.
Lloyd’s of London. (2024). Lloyd’s Standard Form of Salvage Agreement (LOF 2024). London: Lloyd’s of London.
Najafi Esfad, M. (1397). Hoqooq-e Daryayi bar Payeh-e Qanun-e Daryayi-e Iran va Moqarrarat-e Beynolmelali. Tehran: SAMT.
Redfern, A., Hunter, M., Blackaby, N., & Partasides, C. (2023). Redfern and Hunter on International Arbitration (7th ed.). Oxford: Oxford University Press.
Safaei, H., & Ghasemi Hamadani, A. (1394). Hoquq-e Daryaayi. Tehran: SAMT.
Schoenbaum, T. J. (2023). Admiralty and Maritime Law (7th ed.). St. Paul, MN: West Academic.
Shahidi, M. (1390). Mabani-ye Hoghough-e Gharardad-ha va Taahhodat. Tehran: Majd.
Taleb Ahmadi, H. (n.d.). Vaziyat-e Hoqooqi-ye Gharardad-e Nejat dar Hoqooq-e Daryayi-e Iran Shiraz: Shiraz University.
Tetley, W. (2003). International Maritime and Admiralty Law. Cowansville, QC: Éditions Yvon Blais.
United Nations. (1982). United Nations Convention on the Law of the Sea. Montego Bay, 10 December 1982.
Wilson, J. F. (2010). Carriage of Goods by Sea (7th ed.). Harlow: Pearson. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 52 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 53 |
||