| تعداد نشریات | 33 |
| تعداد شمارهها | 882 |
| تعداد مقالات | 8,595 |
| تعداد مشاهده مقاله | 54,550,236 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 10,160,004 |
تجدیدنظرطلبی در سیاست خارجی ایران؛ نوسان در جهتگیری | ||
| سیاست جهانی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 04 مهر 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22124/wp.2026.32829.3637 | ||
| نویسندگان | ||
| امیرحسین اژدری* ؛ علیرضا خسروی | ||
| گروه روابط بینالملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| یکی از مشخصات سیاست خارجی ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی، عدم پذیرش نظم بینالمللی بوده است. از همان ابتدا، «نه شرقی و نه غربی» به یک دکترین در سیاست خارجی کشور تبدیل شد و متعاقب آن روابط خارجی در چارچوب آن تنظیم گشتند. این عدم پذیرش، واجد پیامدهای گوناگونی برای سیاست خارجی کشور بوده است. هدف این مقاله بررسی جهتگیری تجدیدنظرطلبی ایران طی سالهای 1376 تا 1400 است. در این راستا، سوال پژوهش به آن اختصاص دارد که جهتگیری تجدیدنظرطلبی ایران در این بازه زمانی چگونه بوده است؟ بهدنبال این سوال، نویسندگان این فرضیه را طرح میکنند که تجدیدنظرطلبی ایران نه یک مسیر ثابت بلکه فرآیندی پویا و نوسانی را طی کرده است. این پژوهش از دو شاخص «دسترسی» و «جایگاه واسطهای» برای تعیین جهتگیری تجدیدنظرطلبی ایران استفاده میکند. بر اساس یافتههای این مقاله، در دوران ریاست جمهوری خاتمی دسترسی در مقایسه با جایگاه واسطهای از نقش پررنگتری برخوردار بود. عنصر دسترسی ایران در دوران احمدینژاد به شدت کاهش یافت اما جایگاه واسطهای تقویت شد. در دولت روحانی، دسترسی و جایگاه واسطهای تابعی از وضعیت برجام قرار گرفت. این پژوهش برای راستیآزمایی فرضیه از روش ردیابی فرایند بهره میگیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تجدیدنظرطلبی؛ تجدیدنظرطلب ادغامشده؛ تجدینظرطلب منفرد؛ سیاست خارجی ایران | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2 |
||