| تعداد نشریات | 33 |
| تعداد شمارهها | 882 |
| تعداد مقالات | 8,590 |
| تعداد مشاهده مقاله | 54,535,501 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 10,151,236 |
نظریه، مبنای اقدام و عمل در مدیریت ورزش | ||
| مدیریت و توسعه ورزش | ||
| سخن سردبیر، دوره 16، شماره 1 - شماره پیاپی 49، فروردین 1406 اصل مقاله (368.14 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22124/jsmd.2027.9943 | ||
| نویسنده | ||
| رحیم رمضانینژاد | ||
| استاد مدیریت ورزش، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران | ||
| چکیده | ||
| نظریه علاوه بر اینکه مبنای آموزش و پژوهش است میتواند مبنایی برای عمل و اقدام هم باشد. برخی محققان با بررسی روند تاریخی- علمی رشته مدیریت ورزش بیان میکنند که اکنون در مرحله تقویت تئوری و هم پوشانی بین تئوری- عمل قرار داریم. در گذشته فاصله میان نظریه و عمل به گونهای بود که عالمان (نماینده دانشگاه و نظریه) و عاملان ورزش (مدیران و مجریان) را از هم تفکیک میکردیم. شاید ریشههای این فاصله یا عدم کاربرد به خود تئوری یا پژوهش مرتبط نیست، بلکه به این موضوع مربوط میشود که تئوری و پژوهش در راستای مسایل و چالشهای مدیریت ورزش قرار نگرفته اند. به عبارت دیگر، زمانی که تئوری و پژوهش متاثر از مشکل نباشد، احتمال کمی است که دانش تولیدی کاربردی باشد و بتواند قسمتی از فاصله پژوهش و کاربرد را کاهش دهد. بنابراین برای حل چالش کاربرد تئوری باید به پژوهش مسالهمحور روی آورد و سرمایهگذاری در آن سهم و وظیفه دانشگاهیان است. علاوه براین، یک آزادی عمل برای محقق دانشگاهی وجود دارد که بدون لحاظ میدان عمل و اقدام یا کاربرد، فقط برای چاپ مقاله در نشریات علمی به پژوهش بپردازد؛ با وجود این، بخشی از پژوهش ها باید کاربردی و مرتبط با صنعت ورزش باشند. چون محققان دانشگاهی برای پژوهش های کاربردی به صنعت ورزش نیاز دارند و هدف متخصصان باید ارایه راه حلهایی برای مجریان و دست اندرکاران ورزش باشد. ضمنا، اکنون با تحصیل بسیاری از ورزشکاران و کارکنان سازمانهای ورزشی این فاصله کم رنگ شده است؛ لذا برقراری این پیوند بیشتر بر عهده کسانی است که از میدان ورزش و تجربه به عالم نظر و تئوری وارد شدهاند؛ و اگر آنها نتوانند اقدامات خود را بر چارچوبها یا قالبهای نظری استوار سازند باید مشکل را دوباره تحلیل کرد. ضمنا، محققانی که نتوانند با مدیران و سازمانهای ورزشی گفتگو و تعامل داشته باشند ممکن است در دام تئوری در جا بزنند. جالب است که بسیاری از نظریههای مدیریت از میدان تجربه به عالم نظر وارد و چارچوب بندی شدهاند. محققان مدیریت ورزش باید بین تئوری و عمل به وحدت و انسجام برسند و بسترهای مناسب را برای پیوند تئوری و مسایل یا مشکلات موجود (تحقیق مساله محور) فراهم آورند، به طوری که بتواند برای مدیران نیز مفید باشد. دانشی که محقق مدیریت ورزش تولید می کند باید بتواند بر تجربه و عمل مدیر اثرگذار باشد. البته معتقدم که در برقراری این پیوند، دانشگاهیان بیشتر پیشگام و راغب بودهاند. ابتکارات پژوهشی سودمند و دوجانبه نیز میتواند تاثیر مطلوبی بر انتقال دانش داشته باشد. ارتباط و همکاری با متخصصان و محققان دانشگاهی کمک میکند تا درباره آن چه در کسب و کار میافتد اطلاعات مغتنم و بدون فیلتری بدست آورند. بنابراین، تقویت ارتباط با عمل از طریق آموزش واقعی- مشارکتی، پژوهش و خدمات حرفهای، شکاف موجود را کاهش میدهد و فرصت ایده آلی برای کاربرد، آزمون و شاید مهم تر از همه تولید تئوری ایجاد میکند. هر چقدر اساتید دانشگاه از اهل عمل فاصل بگیرند، ارایه دانش واقعی دشوار خواهد بود. به طور کلی، تئوری باید وسیلهای باشد تا در محیط کار، نظر را به عمل مرتبط سازد. بهجای اینکه تئوری و عمل در تضاد با یکدیگر قرار گیرند، باید بین آنها رابطه همزیستی در نظر گرفته شود. چون نظریه و عمل مخالف نیستند، بلکه مکمل یکدیگرند و دو چیز متفاوت نیستند، دو جنبه از یک چیز واحد هستند که بدون ارجاع به یکدیگر بیمعنا هستند. باید از افراط در تفکیک بین نظریه و عمل اجتناب شود؛ نظریهپردازی که فقط در بعد تئوریک مهارت دارد و پس از برخورد با حقایق سخت تجربه، نظریههایش فرو میریزد؛ و عملگرا یا تجربهگرای صرفی که به دنبال هیچ مبنای تئوریک یا نظری برای عمل خود نیست، ممکن است گرفتار روتینهای کلاسیک انجام امور و عمل تکراری بدون نوآوری شود و حتی توجیهاتی مانند کسب تجربه و امید به آینده بهتر را ارایه دهد. در نهایت، عمل خوب بر تحقیق و تئوری مناسب تکیه دارد و دانش مبتنی بر تئوری سبب عمل و اجرای هدفمند می شود. اندیشمندان مدیریت ورزش به توسعه نظامی قابل دفاع از دانش نیاز دارند تا برای هدایت دست اندرکارانی که باید در آینده وارد این رشته شوند، دانش کافی را فراهم کنند. بسیاری از افراد، تئوری و عمل را مفاهیمی متفک از هم و متعلق به حوزه های جداگانهای در نظر می گیرند. جدایی بین تئوری یا تحقیق و عمل باید حذف شود. چیزی که برای رشد مستمر تئوری (دانش) و عمل در این رشته مورد نیاز است، وحدت دیدگاهها و همکاری بین دانشپژوهان مدیریت ورزش، دانشگاهیان و دست اندرکاران است تا از تفکرات و اعمال یکدیگر حمایت کنند. دانشگاهیان باید مدلها و تئوریهایی را فراهم آورند، تا دستاندرکاران بتوانند در اجرای واقعی وظایف و مسئولیتهای شغلیشان کارآتر باشند و تفکر و عمل مدیریت مبتنی بر تئوری باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مدیریت ورزش؛ کاربست تئوری؛ پژوهش کاربردی؛ دست اندرکاران ورزش | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1 |
||