پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 33 |
| تعداد شمارهها | 877 |
| تعداد مقالات | 8,570 |
| تعداد مشاهده مقاله | 54,409,248 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 10,063,351 |
اثرات افتراقی تمرینات تناوبی و تداومی بر بیان ژن TGR5 (بافت چربی و هیپوتالاموس) و مقاومت به انسولین در موشهای صحرایی نر دیابتی چاق | ||
| سوخت و ساز و فعالیت ورزشی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 23 شهریور 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22124/jme.2026.33705.460 | ||
| نویسندگان | ||
| امین نصرالله زاده فریدی؛ نجمه رضائیان* ؛ صادق چراغ بیرجندی؛ علی یعقوبی؛ مصطفی تیموری خروی | ||
| گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف: بررسی اثر تمرینات تناوبی و تداومی بر بیان ژن TGR5 (گیرنده اصلی هموستاز انرژی) در بافت چربی و هیپوتالاموس موشهای صحرایی نر دیابتی چاق. روششناسی: شانزده موش ویستار نر (۸ هفتهای) پس از القای چاقی (رژیم پرچرب) و دیابت (استرپتوزوتوسین، ۲۵ mg/kg) در چهار گروه کنترل سالم، کنترل دیابتی، تمرین تناوبی و تمرین تداومی قرار گرفتند. پروتکلهای هشتهفتهای (۵ جلسه/هفته) اجرا شد. بیان ژن TGR5 با روش Real-Time PCR و شاخص مقاومت به انسولین (TyG) اندازهگیری گردید. دادهها با تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون توکی (P<0.05) تحلیل شدند. یافتهها: دیابت موجب کاهش معنیدار بیان TGR5 در بافت چربی (P=0.001) و هیپوتالاموس (P=0.0001) و افزایش شاخص TyG (P=0.0001) شد. هر دو نوع تمرین بیان TGR5 را افزایش و TyG را کاهش دادند (P<0.05). با این حال، تمرین تناوبی در افزایش بیان ژن TGR5 و کاهش شاخص TyG بهطور معنیداری مؤثرتر از تمرین تداومی بود (P<0.001) و متغیرها را به سطح گروه کنترل سالم نزدیک کرد، در حالی که تمرین تداومی هنوز تفاوت معنیداری با گروه کنترل سالم داشت (P>0.05). نتیجهگیری:* هر دو روش تمرینی بیان ژن TGR5 را بهبود بخشیدند، اما تمرین تناوبی کارآمدتر در تنظیم این گیرنده و بهبود شاخصهای متابولیک در موشهای دیابتی چاق است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| گیرنده ۵ جفتشده با پروتئین G تاکدا؛ مقاومت به انسولین؛ بافت چربی؛ هیپوتالاموس | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 8 |
||