| تعداد نشریات | 33 |
| تعداد شمارهها | 874 |
| تعداد مقالات | 8,558 |
| تعداد مشاهده مقاله | 54,156,405 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,940,935 |
مدیریت شیمیایی علفهای هرز مزارع گندم دیم تحت تأثیر کیفیت آب سمپاش و نظامهای خاکورزی رایج و حفاظتی | ||
| تحقیقات غلات | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 17 شهریور 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22124/cr.2026.33511.1902 | ||
| نویسندگان | ||
| عبدالرضا احمدی* ؛ علی گراوند؛ علی اصغر چیتبند | ||
| گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: گندم به عنوان یک محصول راهبردی و غذایی، همواره با خسارتهای چشمگیر ناشی از علفهای هرز مواجه است. در این میان، روشهای خاکورزی حفاظتی نهتنها با بهبود ویژگیهای خاک و کاهش فرسایش، در مهار علفهای هرز مؤثر عمل میکنند، بلکه به افزایش عملکرد گندم نیز کمک میرسانند. از سوی دیگر، کیفیت آب مصرفی در سمپاشها، به ویژه میزان pH و سختی آن، تأثیر بسزایی بر کارایی علفکشها دارد. مواد و روشها: پژوهش حاضر به منظور بررسی اثر متقابل روشهای مختلف خاکورزی (بیخاکورزی، خاکورزی کاهشیافته و خاکورزی رایج)، کیفیت منابع آبی (آب چاه و آب چشمه) و نوع علفکشهای مورد استفاده (اُتللو و آکسیال-وان) در ایستگاه تحقیقات کشاورزی کوهدشت در قالب طرح کرتهای خردشده با سه تکرار به اجرا درآمد. کاربرد علفکشها در زمان پنجهزنی گندم و هنگامی که علفهای هرز در مرحلهی ۲ تا ۴ برگی قرار داشتند، با استفاده از سمپاش دقیقاً کالیبرهشده صورت گرفت. نمونهبرداری از علفهای هرز در سه زمان متفاوت پس از محلولپاشی انجام شد: یک هفته و دو هفته پس از سمپاشی، که بهترتیب برای ارزیابی خسارت اولیه و اثرات پایدارتر علفکشها بر علفهای هرز و گیاه زراعی صورت گرفت، و چهار هفته پس از سمپاشی، که با استفاده از کوادرات، تراکم، درصد فراوانی و وزن خشک علفهای هرز اندازهگیری شد.. همچنین صفات مرتبط با عملکرد گیاه گندم تا زمان رسیدگی فیزیولوژیک مورد ارزیابی قرار گرفت. پردازش آماری دادهها با استفاده از نرمافزار SAS نسخهی4/9 انجام شد و برای مقایسهی میانگینها از آزمون LSD در سطح احتمال ۵ درصد استفاده گردید. یافتههای تحقیق: یشترین میانگین درصد کنترل علفهای هرز مربوط به تیمار علفکش اُتللو بود، بهطوریکه این تیمار بهترتیب 8/72 درصد از علفهرز شیرپنیر (Galium aparine L.)، 1/76 درصد از یولافوحشی (Avena fatua L.)، 3/23 درصد از چاودار وحشی (Secale strictum L.)، 5/77 درصد از خردلوحشی (Sinapis arvensis L.) و 8/77 درصد از گلرنگوحشی (Carthamus oxyacanthus L.) را کنترل کرد. بیشترین میانگین درصد کنترل علفهای هرز غالب به تیمار ترکیبی خاکورزی مرسوم + آب چاه + علفکش اُتللو تعلق داشت. در این تیمار، میزان کنترل علفهای هرز شیرپنیر، یولافوحشی، چاودار وحشی، خردلوحشی و گلرنگوحشی بهترتیب به 85، 7/79، 3/40، 85 و 3/85 درصد رسید. از نظر عملکرد بیولوژیک، بیشترین میزان به ترتیب در تیمارهای کمخاکورزی+آب چاه+ علفکش اُتللو (۱۰۰71 کیلوگرم در هکتار) و کمخاکورزی + آب چاه + علفکش آکسیال- وان (۱۰۰10 کیلوگرم در هکتار) به دست آمد. همچنین بیشترین میانگین عملکرد دانهی گندم در تیمار کمخاکورزی + آب چاه + اُتللو (۳۴۴۴ کیلوگرم در هکتار) مشاهده شد. نتیجهگیری: بر اساس یافتههای این تحقیق، مؤثرترین راهبرد برای کنترل علفهای هرز، اعمال سیستم خاکورزی مرسوم همراه با استفاده از علفکش اُتللو و آب با کیفیت چاه بوده است. در خصوص عملکرد گندم، سیستم کم خاکورزی بهطور کلی برتری داشت و بیشترین عملکرد دانه و اجزای آن را سبب شده است؛ بهطور خاص، ترکیب کم خاکورزی با آب چاه و علفکش اُتللو به عنوان بهینهترین حالت شناسایی شد. نکته قابل تأمل، بروز حداکثر گیاهسوزی در گندم با استفاده از علفکش آکسیال-وان در ترکیب با آب چاه بود که این یافته، مدیریت دقیق انتخاب علفکش و کیفیسازی آب را ضروری میسازد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بیوماس؛ علفکش؛ گیاهسوزی؛ شخم؛ گندم | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3 |
||