پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 33 |
| تعداد شمارهها | 874 |
| تعداد مقالات | 8,516 |
| تعداد مشاهده مقاله | 53,735,874 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,831,141 |
بازتاب ناخودآگاه جمعی در روایتهای آیینی موسیقی نواحی ایران بر اساس آرای یونگ (مطالعۀ موردی: موسیقی عاشیقی آذربایجان، آیین زار و نوحهخوانی بوشهر) | ||
| پژوهشهای میانرشتهای هنر | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 30 مرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22124/ira.2026.34190.1143 | ||
| نویسندگان | ||
| پژمان دادخواه* 1؛ فرناز خیابانی2 | ||
| 1استادیار گروه عکاسی، دانشکده هنر، موسسه آموزش عالی اقبال لاهوری، مشهد، ایران | ||
| 2دانشکده هنر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| موسیقی نواحی ایران بیانگر تنوع فرهنگی، آیینی و روانشناختی این سرزمین کهن است. این موسیقی که در بستر فرهنگ شفاهی، آیینهای جمعی و تجربههای زیستۀ تاریخی شکل گرفته است، بخشهایی از ناخودآگاه جمعی را در خود نهفته دارد. موسیقی نواحی بهواسطۀ ساختارهای نمادین و روایی، کهنالگوهای یونگی را بازنمایی کرده و میتواند لایههایی از حافظۀ تاریخی، اساطیر و مفاهیم بنیادین روان انسان مانند مرگ، تولد، فراق، سوگ، قهرمانی و باززایی را آشکار سازد. هدف این پژوهش، تحلیل این نوع موسیقی با بهرهگیری از نظریۀ کهنالگوهای یونگی است تا نقش آن در بازنمایی نمادها و تجربههای جمعی را روشن سازد. این مقاله به روش توصیفی ـ تحلیلی و با بهرهگیری از منابع کتابخانهای و اینترنتی، سه نمونۀ موسیقی عاشیقی آذربایجان، آیین زار و نوحهخوانی بوشهر را بر اساس نظریۀ کهنالگوهای یونگ تحلیل مینماید. نتایج بهدستآمده حاکی از آن است که موسیقی نواحی ایران، واسطهای مؤثر برای بیان ناخودآگاه جمعی و انتقال کهنالگوهای فرهنگی ـ روانی است و نقش مهمی در تداوم حافظۀ فرهنگی و هویت جمعی ایفا میکند. این موسیقی یک زبان نمادین و پل ارتباطی میان روان فردی و حافظۀ جمعی است که با بازتاب کهنالگوها به تداوم فرهنگی و بازسازی هویت قومی یاری میرساند. بر این اساس میتوان موسیقی نواحی را نهتنها یک جلوۀ هنری، بلکه شکلی از بیان فرهنگی دانست که ناخودآگاه جمعی اقوام را حمل کرده و منتقل میسازد. افزونبر این، بازخوانی موسیقی نواحی از منظر کهنالگوهای یونگی نشان میدهد که این سنتهای موسیقایی، افزون بر حفظ میراث فرهنگی، بستری برای بازتجربه، بازتفسیر و انتقال معناهای مشترک انسانی فراهم میآورند و از این رهگذر، پیوند میان گذشته، حال و هویت جمعی را استحکام میبخشند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| موسیقی نواحی ایران؛ موسیقی آذربایجان؛ آیین زار؛ نوحهخوانی بوشهری؛ ناخودآگاه جمعی؛ کهنالگو؛ روانشناسی یونگ | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 11 |
||