| تعداد نشریات | 33 |
| تعداد شمارهها | 883 |
| تعداد مقالات | 8,597 |
| تعداد مشاهده مقاله | 54,595,868 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 10,185,516 |
مطالعۀ نقش سواد رسانهای در تحقق تربیت تمامساحتی در نظام آموزشی ایران | ||
| پژوهشهای میانرشتهای هنر | ||
| مقاله 10، دوره 4، شماره 1 - شماره پیاپی 6، تیر 1405، صفحه 227-248 اصل مقاله (4.46 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22124/ira.2026.33833.1108 | ||
| نویسندگان | ||
| جعفر باقری* 1؛ وحید فلاح2؛ عینالله مظلومی3 | ||
| 1گروه دکتری تخصصی فلسفه تعلیم و تربیت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، مازندران، ایران | ||
| 2گروه فلسفه تعلیم و تربیت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، مازندران، ایران | ||
| 3استادیار، گروه فلسفه، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران | ||
| چکیده | ||
| گسترش رسانههای دیجیتال، محیط تربیتی دانشآموزان را دگرگون کرده است. با اینحال، سواد رسانهای در نظام آموزشی غالباً به مهارتهای فنی یا رویکردهای محافظتی محدود شده و ظرفیت آن در تحقق تربیت تمامساحتی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. ازاینرو، پرسش اصلی پژوهش آن است که سواد رسانهای از چه مسیرهایی میتواند در تحقق تربیت تمامساحتی نقشآفرین باشد؟ هدف پژوهش حاضر، تبیین نسبت مفهومی و تربیتی میان سواد رسانهای و تربیت تمامساحتی و بررسی ظرفیتهای سواد رسانهای برای ایفای نقش بهعنوان بستری در تحقق اهداف تربیتی نظام آموزشی ایران است. همچنین پژوهش میکوشد با عبور از تلقی مهارتمحور و محافظتی، جایگاه سواد رسانهای را بهعنوان شایستگیای میانساحتی در فرایند تربیت بازتعریف کند. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و روش توصیفی ـ تحلیلی انجام شده است. دادههای پژوهش از طریق مطالعهی اسنادی و کتابخانهای و بررسی منابع علمی مرتبط با سواد رسانهای، تربیت تمامساحتی و اسناد تحولی نظام آموزشوپرورش گردآوری شده و با استفاده از تحلیل مفهومی و استنتاج نظری مورد بررسی قرار گرفتهاند. یافتهها نشان داد که سواد رسانهای به یک ساحت خاص محدود نمیشود، بلکه از طریق چهار سازوکار اصلیِ تفکر انتقادی، مسؤلیت اخلاقی، مشارکت اجتماعی و تولید خلاقانه، با ساحتهای مختلف تربیت پیوند برقرار میکند. همچنین روشن شد که رویکردهای محافظتی و مهارتمحور فقط بخشی از کارکردهای سواد رسانهای را پوشش میدهند و برای تحقق ظرفیت کامل آن کافی نیستند. سواد رسانهای زمانی میتواند در تحقق تربیت تمامساحتی نقش مؤثر داشته باشد که بهعنوان شایستگیای میانساحتی در منطق برنامههای تربیتی ادغام شود. در این صورت، دانشآموز از مصرفکنندۀ منفعل رسانه به کنشگری آگاه، مسؤل و خلاق تبدیل میشود و امکان پیوند میان ساحتهای ششگانۀ تربیت فراهم میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آموزش؛ سواد رسانه؛ تعلیم و تربیت؛ تربیت تمامساحتی | ||
| مراجع | ||
|
Afrasiabi, M.S. (2020). Media Literacy from A to Z: Concepts, Skills and Functions of Media Literacy from the Perspective of Professors and Experts. Tehran: Poshtiban Publications. (In Persian) Azizi, M.; Fathi Vajargah, K.; Pooshaneh, K. & Granmayehpour, A. (2022). Designing the Desired Curriculum Model of Media Literacy in the Elementary Period of the Iranian Education System. Management and Planning in Educational Systems, 15(28), 41–76. (In Persian) Buckingham, D. (2003). Media Education: Literacy, Learning and Contemporary Culture. Cambridge, Polity Press. Ferdowsi, N. (2024). Analytical Study of the Role of Holistic Education in the Development of Thinking and Media Literacy among Students, First International Conference on New Research in Education and Schools with the Horizon of Progress and Development. Hamedan. (In Persian) Greenhow, Ch. & Lewin, C. (2016). Social Media and Education: Reconceptualizing the Boundaries of Formal and Informal Learning, Learning. Media and Technology, 41(1), 6–30. Hajibabaei, H.; Mirazimi, S. H. & Masouri, E. (2023). Dimensions and Educational Requirements of the Fundamental Transformation Document of Education in the Islamic Republic of Iran. Educational and Scholastic Studies, 12(3), 37–63. (In Persian) Hobbs, R. (1998). The Seven Great Debates in the Media Literacy Movement. Journal of Communication, 48(1), 16–32. Hobbs, R. (2010). Digital and Media Literacy: A Plan of Action. Washington, DC: Aspen Institute. Jenkins, H.; Purushotma, R.; Weigel, M.; Clinton, K. & Robison, A. J. (2009). Confronting the Challenges of Participatory Culture: Media Education for the 21st Century. Cambridge: MA, MIT Press. Kellner, D. & Share, J. (2007). Critical Media Literacy: Crucial Policy Choices for a Twenty-First-Century Democracy. Policy Futures in Education, 5(1), 59–69. Livingstone, S. (2004). Media Literacy and the Challenge of New Information and Communication Technologies. Communication Review, 7(1), 3–14. Rakhshandeh-Abargouei, M. (2023). The Status of Media Literacy in Education. Tehran: Miad Andisheh Publications. (In Persian) Rychen, D. S. & Salganik, L. H. (2003). A Holistic Model of Competence, in Rychen. Key Competencies for a Successful Life and a Well-Functioning Society, Göttingen, Hogrefe & Huber, 41–62. Samadi, M. (2021). Analysis of Media Literacy Policy Statements in Transformational Documents of Education in the Islamic Republic of Iran. Religion and Communication, 28 (Special Issue 1: Religion, Media and Media Literacy), 249–275. (In Persian) Shahamat, N.; Davarpanah, A.; Zarei, R. & Ahmadi, E. (2024). Designing and Validating a Media Literacy Education Model in Education with a Mixed Approach. Journal of Curriculum Research, 14(2), 225–246. (In Persian) Supreme Council of the Cultural Revolution. (2011). Fundamental Transformation Document of Education. Tehran, Supreme Council of the Cultural Revolution. (In Persian) Taji, H. & Dibaei Saber, M. (2023). Identifying the Components of Media Literacy Education and Analyzing Its Place in Upstream Documents of Education. Educational Innovations, 22(1), 7–30. (In Persian) UNESCO. (2013). Media and Information Literacy: Policy and Strategy Guidelines. Paris: UNESCO. Working Group for Integrating Theoretical Study Results with the Support of the Secretariat of the Supreme Council of Education. (2011). Theoretical Foundations of Fundamental Transformation in the Formal and General Education System of the Islamic Republic of Iran. Tehran: Supreme Council of Education and Supreme Council of the Cultural Revolution. (In Persian)
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 212 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 16 |
||