| تعداد نشریات | 33 |
| تعداد شمارهها | 884 |
| تعداد مقالات | 8,611 |
| تعداد مشاهده مقاله | 54,644,804 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 10,214,016 |
موسیقی، هویت و جهانیشدن در بندرعباس: مطالعهای بینرشتهای درباره فرهنگپذیری در گروههای موسیقی هیبریدی | ||
| پژوهشهای میانرشتهای هنر | ||
| مقاله 5، دوره 4، شماره 1 - شماره پیاپی 6، تیر 1405، صفحه 107-130 اصل مقاله (4.88 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22124/ira.2026.33782.1107 | ||
| نویسندگان | ||
| صبا اسمعیلی ششده1؛ کیوان آقامحسنی* 2 | ||
| 1گروه موسیقی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران | ||
| 2استادیار گروه موسیقی، دانشکدۀ معماری و هنر، دانشگاه گیلان، رشت، ایران | ||
| چکیده | ||
| بندرعباس، به دلیل موقعیت جغرافیایی ویژه، همواره بهعنوان یکی از مهمترین بنادر ایران، محل تبادل فرهنگی و تجاری میان بومیان و مهاجران مختلف از کشورهای آفریقا، هند، پرتغال و اسپانیا بوده است. این تعاملات، منشأ شکلگیری فرهنگپذیری موسیقایی در منطقه شدهاند. پژوهش حاضر روند فرهنگپذیری موسیقایی در بندرعباس و تأثیر آن در خلق گونههای هیبریدی یا دورگه را با تمرکز بر گروههایی چون لیوا، مامبولیوا، داماهی، جالبوت و گارگپ بررسی کرده است. این گروهها با بهرهگیری از سازهای غیر ایرانی مانند درامز و گیتار و ترکیب آنها با ریتمهای موسیقی محلی، آثاری نوآورانه خلق کردهاند که افزونبر حفظ هویت بومی، قابلیت ارائه در سطح بینالمللی یافتهاند. موسیقی این گروهها در دهۀ ۱۳۹۰ ه.ش. به بخشی از جریان اصلی موسیقی مردمپسند ایران تبدیل شد. این پژوهش به شیوة تحلیل کیفی و با مرور پیشینۀ تاریخی و مصاحبه با هنرمندان بومی و مشاهده فعالیتهای موسیقایی انجام شده است. تحلیل روند شکلگیری موسیقی هیبریدی در بندرعباس، از دهههای ابتدایی قرن بیستم تا امروز، نشاندهندۀ آن است که موسیقی در این منطقه صرفاً یک پدیده زیباییشناختی نبوده، بلکه بهعنوان ابزاری برای بروز هویت فردی و جمعی عمل کرده است. موسیقی هیبریدی بندرعباس، از «جوتی سفیدِ» غلامعلی توسلی تا «دیوانه» داماهی، فرایندِ مداومِ تغییر است. این گونه نشان میدهد که هویت هرمزگانی نه یک میراث ایستا برای حفاظت در موزه، بلکه یک روند پویا است که در تلاقی ریتمهای آفریقایی و رگی، فواصل عربی و جَز، سازبندی غربی و گویش بومی، مدام خود را بازسازی میکند. نتایج نشان میدهد که موسیقی هیبریدی بندرعباس با بهرهگیری از ظرفیت ریتم بومی و پیوند با سبکهای جهانی مانند جز و رِگِی، توانسته است هویتی بسازد که در آن، محلیبودن مانعی برای جهانیشدن نیست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| موسیقی بندرعباس؛ موسیقی هیبریدی؛ فرهنگپذیری؛ موسیقی مردمپسند؛ گروههای موسیقی | ||
| مراجع | ||
|
Aghabararnia Goudarzi, J. & Gharasou, M. (2018). The Process of Acculturation in Kojour music. Iranian Journal of Anthropological Research. 8 (1), 143-159. (In Persian) https://ijar.ut.ac.ir/article_70512.html Aghamohseni, K. (2009). Acceptance of Aref Qazvini in Iranian society. Mahoor Music Quarterly. 45, 65–77. (In Persian) https://mahoor.com/fa/mag/746-mahoor-music-quarterly-no-45 Ansarinasab, B. (2022). Squeezing the sea into the eye. Tehran: Farhameh Publications. (In Persian) Deva, D. (2000). Musical transculturation and acculturation. New Delhi: Raga Research Center. https://www.rawa.asia/ethno/MUSICAL%20TRANSCULTURATION%20AND%20ACCULTURATION%20ESSAY.htm Fatemi, S. (2009). Popular music, classical music. Honar Journal, 47, 145–156. (In Persian) https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/625186 Hosnipur, S. (2011). Understanding the music of Hormozgan. BandarAbbas: Rasoul publication. (In Persian) Kadkhodazadeh, B. (2020). Factors affecting the continuity of pop music bands in Iran. University of Tehran. Master’s Degree. (In Persian) List, George. (1964). Acculturation and musical tradition. Journal of the International Folk Music Council, 16, 18–21. http://www.jstor.org/stable/835061 Mirzaei Kotenaee, M., Emami, Mo. & Parvizadeh, R. (2022). The role of acculturation in changes of technique, structure and repertoire of Narmeh-Nay in the contemporary period. Journal of Fine Arts: Performing Arts and Music. 27 (4), 57–65. (In Persian) https://jfadram.ut.ac.ir/article_91998 Nikzat, B. (2013). Constructing Identity in Music: Adapting bandari in Iranian Pop Music. Ethnomusicology and popular music studies, 237-263. Potter, L. G. (2014). The Persian Gulf: A historical history from the earliest times to the present. Tehran: Qoqnoos Publications. (In Persian) Rice, T. (2017). Relection on Music and Identity in Ethnomusicology in Modeling ethnomusicology. NewYork: Oord University Press. Savory, R. M., & Kelly, J. B. (1998). The Persian Gulf from ancient times to the end of the 18th century (H. Zanganeh, Trans.). Qom: Bushehrology Center in cooperation with Sayeh Publications. (In Persian) Thompson, D. (2017). Hit makers: The science of popularity in an age of distraction. Penguin Press.
Interviews Mohtarampanah, M. (2023, July 15). BandarAbbas: Interview with the author. Koulaghani, R. (2024, February 9). Interview with Reza Koulaghani | 16th episode of Cadance video podcast [Video file]. https://www.youtube.com/watch?v=jzYP857yysE Pour Sadegh, A. (2023, August 14). BandarAbbas: Interview with the author. Sadeghi, H. (2024, December 4) & (2023, September 1). BandarAbbas: Interview with the author. Tavassoli, G. A. (2023, July 27). BandarAbbas: Interview with the author. Zakeri, M. A. (2023, August 10). BandarAbbas: Interview with the author. Online Sources: Qolizadeh, S. (2024, February 9). Gap-o-goft ba Reza Koolghani | Part 16 of Cadence video podcast [Video]. YouTube. https://youtu.be/jzYP857yysE Damahi. (n.d.). Divaneh [Song]. Spotify. Retrieved June 13, 2026, from https://open.spotify.com/track/6s8X9g97YBv0XBtSk709RZ?si=ngh492emQ_Walr1uWKp-xg | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 248 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 34 |
||