| تعداد نشریات | 33 |
| تعداد شمارهها | 883 |
| تعداد مقالات | 8,597 |
| تعداد مشاهده مقاله | 54,590,190 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 10,182,250 |
بازخوانی روانشناختی شخصیتهای نمایشنامه «بیرون، پشت در» با تأکید بر مؤلفههای ششگانۀ روانشناسی فردی آدلر | ||
| پژوهشهای میانرشتهای هنر | ||
| مقاله 9، دوره 4، شماره 1 - شماره پیاپی 6، تیر 1405، صفحه 205-226 اصل مقاله (4.4 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22124/ira.2026.33611.1095 | ||
| نویسندگان | ||
| معین رواقی1؛ جواد امین خندقی* 2 | ||
| 1کارشناسی ارشد پژوهش هنر، دانشکده هنر، موسسه آموزش عالی فردوس، مشهد، ایران | ||
| 2استادیار گروه پژوهش هنر، دانشکده هنر، دانشگاه شاهد، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| نمایشنامۀ «بیرون، پشت در» اثر وولفگانگ بورشرت، از شاخصترین آثار ادبیات نمایشی پس از جنگ جهانی دوم، مسئلۀ بازگشت انسان جنگزده به جهانی بیگانه و طردکننده را محور قرار میدهد و پیامدهای روانی و اجتماعی جنگ را در وضعیت بکمان بازنمایی میکند. در این اثر، ناتوانی جامعه در درک و بازپذیری بکمان، بحران هویت، انزوا و گسست او از اجتماع را تشدید میکند. پژوهش حاضر میکوشد شخصیتهای این نمایشنامه را بر پایۀ مؤلفههای ششگانۀ روانشناسی فردی آلفرد آدلر تحلیل کند. این پژوهش با تکیه بر روانشناسی فردی آلفرد آدلر، چگونگی بازنمایی بحران روانی انسان پساجنگ را بر اساس احساس حقارت، تلاش برای برتری، علاقۀ اجتماعی، شیوۀ زندگی، غایتمندی رفتار و منِ خلاق تبیین میکند. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش، توصیفی ـ تحلیلی است. دادهها با اتکا به منابع کتابخانهای و اسنادی و از طریق استخراج و تحلیل شواهد متنی گردآوری و با رویکردی کیفی و تفسیری بر پایۀ مؤلفههای یادشده تحلیل شدهاند. شخصیت بکمان نمود فشردۀ انسانی است که در پی جنگ، دچار تشدید احساس حقارت، فروپاشی هدفهای خیالی، زوال علاقۀ اجتماعی و اختلال در شیوۀ زندگی شده است. تلاش او برای بازیابی کرامت و مسؤلیت اخلاقی در برابر طرد اجتماعی، احساس گناه و شیوۀ دفاعی و انکارگر دیگر شخصیتها ناکام میماند و منِ خلاق او را تضعیف میکند. یافتهها نشان میدهد این مؤلفهها بهصورت زنجیرهای، فروپاشی روانی و اجتماعی بکمان را تشدید میکنند. «بیرون، پشت در» جنگ را نه فقط عامل ویرانی بیرونی، بلکه منشأ فروپاشی درونی انسان معرفی میکند. بحران بکمان نشانۀ ناتوانی جامعۀ پساجنگ در بازپذیری انسان آسیبدیده است؛ جامعهای که با طرد، انکار و بیاعتنایی، خشونت جنگ را در شکلی اجتماعی و روانی تداوم میبخشد. الگوی آدلری نیز میتواند برای تحلیل شخصیتهای آسیبدیدۀ دیگر نمایشنامههای پساجنگ بهکار رود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تحلیل شخصیت؛ بیرون پشت در؛ وولفگانگ بورشرت؛ درام جنگی؛ آلفرد آدلر | ||
| مراجع | ||
|
Adler, A. (1927). The Practice and Theory of Individual Psychology. London: Routledge. Adler, A. (1954). Understanding Human Nature (W. B. Wolfe, Trans.). New York: Fawcett. Adler, A. (1956). The Individual Psychology of Alfred Adler (H. L. Ansbacher & R. R. Ansbacher, Eds.). New York: Basic Books. Adler, A. (1964a). Problems of Neurosi. New York: Harper & Row. Adler, A. (1964b). Social Interest: A Challenge to Mankind. New York: Capricorn Books. Aeschylus. (2009). The Persians and Other Plays (A. H. Sommerstein, Trans.). Cambridge, MA: Harvard University Press. Amiri Khorasani, A. & Mirshekar, Z. (2017). Sociology and Psychology of War in Translation of Yamini’s History Book. Textual Criticism of Persian Literature, 9(3), 17-32. https://10.22108/rpll.2017.21721 (In Persian) Ansbacher, H. L. & Ansbacher, R. R. (1956). The Individual Psychology of Alfred Adler. New York: Harper & Row. Arab, D. A. & Haqpanah, Y. (2012). Psychological Assessment of Sa’aliks’ PoetryBased on Adler’s Theory. Arabic Language & Literature, 3(5), 115-144. https://10.22067/jall.v3i5.11235 (In Persian) Aristotle. (1996). Poetics (M. Heath, Trans.). London: Penguin Classics. Beckett, S. (2011). Waiting for Godot: A Tragicomedy in Two Acts. London: Faber and Faber. Borchert, W. (2020). The Man Outside (M. M. Omrani & M. H. Omrani, Trans.). Tehran: Mehrandish. (In Persian) Brecht, B. (1995). Mother Courage and Her Children (J. Willett, Trans.). London: Methuen Drama. Caruth, C. (1996). Unclaimed Experience: Trauma, Narrative, and History. Baltimore: Johns Hopkins University Press. Esslin, M. (1961). The Theatre of the Absurd. London: Penguin Books. Euripides. (1991). The Trojan Women and Other Plays (J. Morwood, Trans.). Oxford: Oxford University Press. Feist, J., Feist, G. J. & Roberts, T. A. (2018). Theories of Personality. New York: McGraw-Hill Education. Forster, E. M. (2005). Aspects of the Novel. London: Penguin Books. Ghobadi, H. A. & Hooshangi, M. (2009). A Psychoanalytical Study of Zal’s Character; An Adlerian Approach. Literary Criticism, 2(7), 91-119. (In Persian) Hegel, G. W. F. (1975). Aesthetics: Lectures on Fine Art (T. M. Knox, Trans.). Oxford: Clarendon Press. Innes, C. (1993). Avant-Garde Theatre 1892-1992. London: Routledge. Innes, C. (2002). Modern British Drama: The Twentieth Century. Cambridge: Cambridge University Press. Kane, S. (2001). Blasted. London: Methuen Drama. LaCapra, D. (2001). Writing History, Writing Trauma. Baltimore: Johns Hopkins University Press. Lesky, A. (1983). Greek Tragic Poetry (M. Dillon, Trans.). New Haven: Yale University Press. Mirzamani, S. M. (2004). Principles of Psychological Intervention in War Zones. Military Medicine, 6(3), 217-223. (In Persian) Pfister, M. (1988). The Theory and Analysis of Drama. Cambridge: Cambridge University Press. Schultz, D. P. & Schultz, S. E. (2017). Theories of Personality. Boston: Cengage Learning. Shakespeare, W. (1995). Henry V (T. W. Craik, Ed.). London: Routledge. Shaw, G. B. (2004). Arms and the Man. London: Penguin Classics. Sherriff, R. C. (2000). Journey’s End. London: Penguin Books. Tyson, L. (2006). Critical Theory Today: A User-Friendly Guide. New York: Routledge. Valizadeh, S., Borzoiy, R., & Elhami, S. (2025). Adler and Khosro: Linking Psychoanalysis and Literature in the Study of a Complex Character based on Nizami's Poems. Research in Narrative Literature, 14 (special issue), 225-247. https://10.22126/rp.2024.11329.2025 (In Persian) Zakerhossein, M. H. (2022). Starvation of the Civilian Population as Crimes War Crime. Criminal Law and Criminology, 9(18), 227-252. https://10.22034/jclc.2021.286672.1498 (In Persian) | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 226 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 16 |
||