| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شمارهها | 852 |
| تعداد مقالات | 8,259 |
| تعداد مشاهده مقاله | 52,605,848 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,123,795 |
نظریه بازخوانی قلمرو علم انبیا و ائمه (ع) از منظر عالمان امامیه | ||
| سامانه دبیرخانه کرسی های نظریه پردازی، نقد و مناظره دانشگاه گیلان | ||
| مقالات آماده انتشار، اصلاح شده برای چاپ، انتشار آنلاین از تاریخ 19 اردیبهشت 1405 اصل مقاله (897.22 K) | ||
| نوع مقاله: ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22124/opinion.2026.30874.1041 | ||
| نویسنده | ||
| عطاءالله اسماعیلی* | ||
| چکیده | ||
| موضوع این کرسی ترویجی بررسی علم معصومین (ع) و تقسیم بندی آن به علم موهبتی-الهی و علم اکتسابی-بشری است. اگر بپذیریم معصومین در تمام امور، حتی جزئیات زندگی عادی، علم پیشین داشته باشند، دو مشکل اساسی پدید میآید: ۱. کاهش ارزش اعمالشان (مانند علم حضرت ابراهیم(ع) به عدم وقوع ذبح اسماعیل(ع))؛ ۲. اشکال شبهه خودکشی (مانند علم امام علی(ع) به شهادت در شب نوزدهم رمضان). انواع علم معصومین: ۱. علم موهبتی-الهی: از طریق وحی یا الهام به ایشان داده میشود و مربوط به هدایت مردم است. این علم، کامل و ضروری است، زیرا عدم آگاهی در این حوزه به نقض غرض الهی میانجامد. ۲. علم اکتسابی-بشری: مانند دیگران از طریق عقل، فطرت و حواس کسب میکنند و مربوط به امور عادی زندگی (مانند خرید از بازار یا خوردن غذا) است. دیدگاههای علمای امامیه درباره علم معصومین در امور عام: ۱. علم کامل به همهچیز؛ ۲. عدم علم مطلق؛ ۳. اصل بر عدم آگاهی است، مگر با دلیل معتبر (قرآن، روایت، تاریخ)؛ ۴. توقف و عدم اظهارنظر. دیدگاه برگزیده: نظر سوم، زیرا معصومین(ع) در ذات خود انساناند و تنها در موارد مرتبط با رسالتشان از علم الهی بهره میبرند. این نظریه ابهامات مانند فضیلت ذبح اسماعیل(ع) یا اقدام امام علی(ع) برای رفتن به مسجد را حل میکند. نتیجه: قلمرو علم الهی، مسائل خاص هدایتی، و قلمرو علم بشری، امور عادی زندگی است. این تقسیمبندی از تناقضات کلامی و اشکالات عقلی جلوگیری میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| (معصومین علیهمالسلام)؛ علم موهبتی الهی؛ علم اکتسابی بشری؛ علم پیشین؛ هدایت؛ شهادت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2 |
||