پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شمارهها | 850 |
| تعداد مقالات | 8,246 |
| تعداد مشاهده مقاله | 52,569,931 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,031,088 |
شناسایی و اولویتبندی شاخصهای حکمروایی مطلوب گردشگری پایدار در استان خوزستان | ||
| مطالعات جغرافیایی نواحی ساحلی | ||
| دوره 7، شماره 1 - شماره پیاپی 24، فروردین 1405، صفحه 39-59 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22124/gscaj.2025.29317.1336 | ||
| نویسندگان | ||
| مهناز حسینی سیاه گلی1؛ مجید گودرزی* 2 | ||
| 1پژوهشگر پسادکتری، گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. | ||
| 2دانشیار، گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. | ||
| چکیده | ||
| حکمروایی شهری با نقش محوری خود در توسعه گردشگری پایدار، از طریق سیاستگذاریهای مؤثر، برنامهریزی دقیق و مشارکت همهجانبه، میتواند به رونق گردشگری پایدار منجر شود و منافع اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی را بهطور همزمان تأمین کند. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویتبندی شاخصهای حکمروایی مطلوب گردشگری پایدار در استان خوزستان انجام شده است. این پژوهش از نظر روش گردآوری دادهها توصیفی و از نظر هدف توسعهای کاربردی است. جامعه آماری شامل دو بخش است: پانل دلفی متشکل از ۵۰ نفر از خبرگان حوزه گردشگری و مدیریت شهری و جامعه موردمطالعه که شامل مدیران و کارشناسان برنامهریزی شهری و اساتید دانشگاهاست . ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه دیمتل است که برای طراحی آن از تکنیک دلفی طی سه راند استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان داد که در استان خوزستان، شاخصهای نهادی و اقتصادی از اهمیت بیشتری برخوردارند. این بدان معناست که وجود قوانین و مقررات مناسب، زیرساختهای اقتصادی قوی و حمایت دولت از صنعت گردشگری، برای توسعة پایدار این صنعت در استان ضروری است. در مقابل، شاخصهای اجتماعی و زیستمحیطی اگرچه اهمیت کمتری دارند، اما همچنان نقش مهمی ایفا میکنند. سواحل و دریا بهعنوان بخشی جداییناپذیر از پتانسیلهای گردشگری استان خوزستان، نقش مهمی در جذب گردشگر و توسعه گردشگری پایدار ایفا میکنند. با این حال، در نظر گرفتن ملاحظات زیستمحیطی و حفاظت از اکوسیستمهای ساحلی و دریایی در کنار توسعه گردشگری ضروری است. این یافتهها بر اهمیت حکمروایی شهری در توسعه گردشگری پایدار و لزوم توجه به شاخصهای مختلف از جمله شاخصهای نهادی، اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی تأکید دارند. همچنین، نقش سواحل و دریا در توسعه گردشگری پایدار و لزوم توجه به حفاظت از محیط زیست در این راستا را برجسته میسازند. نتایج این پژوهش میتواند راهنمای مفیدی برای سیاستگذاران و برنامهریزان شهری در استان خوزستان در جهت توسعه گردشگری پایدار و بهرهبرداری بهینه از ظرفیتهای سواحل و دریا باشد. | ||
تازه های تحقیق | ||
- حکمروایی مطلوب، زیربنای توسعه پایدار گردشگری است. - در استان خوزستان شاخصهای نهادی و اقتصادی از اولویت بیشتری برخوردارند، درحالیکه ابعاد اجتماعی و زیستمحیطی نیز نقش مهمی ایفا میکنند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| گردشگری؛ حکمروایی مطلوب؛ گردشگری پایدار؛ DNAP؛ استان خوزستان | ||
| مراجع | ||
|
اسماعیلزاده، حسن. (1401). نقش حکمروایی خوب در توسعه پایدار گردشگری (مطالعه موردی: شهرهای تبریز، بناب و کلیبر، استان آذربایجان شرقی). توسعه پایدار محیط جغرافیایی، 4(7)، صص. 173-188.
آقانسب اکرم، ادیبی سعدینژاد فاطمه، اربابی سبزواری آزاده. (1403). شاخصهای حکمروایی خوب گردشگری در منطقه ۲۲ شهر تهران. فصلنامه تحقیقات جغرافیایی، ۳۹ (۲)، صص. ۲۲۵-231.
امینیان، ناصر؛ سید نقوی، میرعلی. (1397). ارائه الگوی حکمروایی مطلوب گردشگری در ایران. فصلنامه مطالعات مدیریت گردشگری، 13(42)، صص. 27-102.
پازکی، معصومه؛ شیخی، داوود؛ زند، فرهاد. (1400). بررسی جایگاه حکمروایی خوب در توسعه گردشگری روستایی پایدار (مورد پژوهی: شهرستان سرخه). فصلنامه علمی برنامهریزی منطقهای، 11(43)، صص. 64-78.
پیلهوری، نازنین (1394). ارائه الگویی جهت ارزیابی حکمرانی خوب شهری، پژوهشهای مدیریت منابع سازمانی، 5(4)، صص. 48-27.
حقی، محمدرضا و حیدرزاده، احسان. (1401). عوامل پیشران در تحقق گردشگری پایدار شهری با رویکرد اکوتوریسم (نمونهی موردی: شهر خوانسار). گردشگری و توسعه، 11(2)، صص. 19-36.
رسالور، ناصر؛ پناهی، علی؛ ولی زاد، رضا. (1400). ارزیابی پیشرانهای تأثیرگذار بر تحقق مدیریت سیستمی گردشگری با تأکید بر رویکرد حکمروایی خوب، مطالعه موردی: کلانشهر تبریز. گردشگری شهری، 8(3)، صصص. 17-32.
ضیایی، محمود؛ اسدیان اردکانی، فائزه (1400). چهارچوبی برای سطحبندی متغیرهای حکمروایی خوب در توسعه پایدار مقصدهای گردشگری؛ نمونه پژوهش: شهرستان میبد، برنامهریزی فضایی، 11(1)(40)، صص. 1-26.
رضاپور، زهره؛ رنانی، محسن؛ و امیری، هادی. (1400). مدیریت منابع مشترک: بازار، دولت یا هیچکدام؟ مروری بر مطالعات مدیریت منابع آب در ایران (با تأکید بر دیدگاه اوستروم). پژوهشهای اقتصادی ایران، 26(88)، صص. 89-127. صباحی گراغانی، یاسر؛ مرصوصی، نفیسه. (1399). تحلیل نقش موانع انسانی در توسعه گردشگری پایدار شهر کرمان. برنامهریزی و توسعه گردشگری، 9(35)، صص. 162-186. فتاح زاده، یلدا.، صالحی، اسماعیل و خستو، مریم. (1403). شناسایی و تحلیل پیشرانهای کلیدی مؤثر بر توسعه گردشگری پایدار با رویکرد آیندهپژوهی (مطالعه موردی: استان گیلان). مطالعات محیطی هفت حصار، ۱۲ (۴۸)، صص. ۸۷-۱۰۴. قادری، اسماعیل؛ کیائی، بتول؛ فقیهی، ابوالحسن؛ و محمودزاده، سید مجتبی. (1402). حکمرانی مقصد گردشگری با رویکردی کارآفرینانه. گردشگری و توسعه، 12(3)، صص. 43-58.
مشکینی، ابوالفضل و موذن، سهراب. (1394). تحلیل حکمروایی مطلوب شهری در پایداری شهرها مطالعه موردی: شهر عجب شیر. آمایش محیط، 8(29)، صص. 99-131.
هاشمی بیستونی، محمودرضا و شمس، مجید. (1398). تحلیل و ارزیابی شاخصهای حکمروایی خوب شهری و تأثیر آن بر متغیر توسعه گردشگری در شهر بیستون، جغرافیایی فضای گردشگری، 9(33 )، صص. 17-35.
Becken, S., & Loehr, J. (2024). Tourism governance and enabling drivers for intensifying climate action. Journal of Sustainable Tourism, 32(9), pp. 1743 1761.
Bichler, B. F. (2021). Designing tourism governance: The role of local residents. Journal of Destination Marketing & Management, pp. 64-76.
Castelnovo, W., Misuraca, G., & Savoldelli, A. (2016). Smart cities governance: The need for a holistic approach to assessing urban participatory policymaking. Social Science Computer Review, 34(6), pp. 724-739.
Chaperon, S. (2017). Tourism industry responses to public-private partnership arrangements for destination management organisations in small island economies: A case study of Jersey, Channel Islands. International Journal of Tourism Policy, 7(1), pp. 23-41.
De Souaa, T. C. G., De Souza, M. J. B., & Rossetto, C. R. (2017). Índices de competitividad de destinos turísticos: comparación entre el monitor de competitividad turística de los destinos urbanos españoles e índice de competitividad de turismo nacional brasileño. Gobernanza y participación en la gestión sostenible de destinos turísticos, 285.
Dos Anjos, F. A., & Kennell, J. (2019). Tourism, governance and sustainable development. Sustainability, 11(16), p. 4257.
Farsari, I. (2023). Exploring the nexus between sustainable tourism governance, resilience and complexity research. Tourism Recreation Research, 48(3), pp. 352-367.
Fuseini I. (2021). Decentralisation, entrepreneurialism and democratization processes in urban governance in Tamale, Ghana. Area Development and Policy; 6(2), pp. 223-242.
Gautam, V., & Bhalla, S. (2024). Exploring the relationships among tourism involvement, residents' empowerment, quality of life and their support for sustainable tourism development. Journal of Cleaner Production, 434, 139770.
Huete-Alcocer, N., López-Ruiz, V. R., & Grigorescu, A. (2019). Measurement of Satisfaction in Sustainable Tourism: A Cultural Heritage Site in Spain. Sustainability, 11(23), pp. 67-74.
Islam, M. W., Ruhanen, L., & Ritchie, B. W. (2018). Adaptive co-management: A novel approach to tourism destination governance? Journal of Hospitality and Tourism Management, 37, pp. 97-106.
Marinello, S., Butturi, M. A., Gamberini, R., & Martini, U. (2023). Indicators for sustainable touristic destinations: A critical review. Journal of Environmental Planning and Management, 66(open in a new window) (1(open in a new window)), pp. 1–30.
Pan, S., GAO, M., Kim, H., Shah, K. J., Pei, S., & Chiang, P. (2018). Advances and challenges in sustainable tourism toward a green economy. The Science of the Total Environment, 635(open in a new window), pp. 452–469.
Sharpley, R. (2023). Sustainable tourism governance: local or global? Tourism Recreation Research, 48(5), pp. 809-812.
Van der Heijden J. (2021). When opportunity backfires: exploring the implementation of urban climate governance alternatives in three major US cities. Policy and Society, 40(1), pp. 116-135. Wan, Y. K. P., Li, X., Lau, V. M. C., & Dioko, L. D. (2022). Destination governance in times of crisis and the role of public-private partnerships in tourism recovery from Covid-19: The case of Macao. Journal of Hospitality and Tourism Management, 51, pp. 218-228. Wesley, A., & Pforr, C. (2010). The governance of coastal tourism: Unravelling the layers of complexity at Smiths Beach, Western Australia. Journal of Sustainable Tourism, 18(6), pp. 773-792. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2 |
||