| تعداد نشریات | 32 |
| تعداد شمارهها | 840 |
| تعداد مقالات | 8,153 |
| تعداد مشاهده مقاله | 52,500,389 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 8,894,691 |
عوامل بازدارنده اتحاد منطقهای دولتهای فارس زبان (ایران، افغانستان و تاجیکستان) | ||
| سیاست جهانی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 12 بهمن 1404 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22124/wp.2026.29937.3488 | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی زیبائی* 1؛ وحیدالله قادری2 | ||
| 1دانشیار روابط بین الملل، گروه علوم سیاسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران | ||
| 2گروه علوم سیاسی دانشگاه بین المللی امام خمینی | ||
| چکیده | ||
| بعد از پایان جنگ سرد و فروپاشی شوروی دولتهای مستقل و جدیدی در آسیای مرکزی ظاهر شدند. در این میان، زبان و پیشنه هویتی و تاریخی مشترک بین دولتهای ایران، افغانستان و تاجیکستان می توانست زمینهساز تأسیس یک اتحادیه منطقه ای بین دولتهای فارسی زبان باشد. سوال پژوهش حاضر این است که چه عواملی مانع تأسیس یک اتحادیه منطقه ای فراگیر در میان دولتهای فارسی زبان بوده است؟ به نظر میرسد وجود پارهای از ملاحظات مانع اصلی تشکیل یک اتحادیه منطقهای فراگیر بوده است. یافته های این پژوهش نشان می دهد علیرغم وجوه مشترک زبانی، فرهنگی، نژادی و مذهبی در میان این سه دولت، عواملی چون ناسیونالیسم معطوف به واحدهای سرزمینی، کمرنگ بودن هویت پارسی برای نظامهای سیاسی حاکم در برخی از این دولتها، بی ثباتی سیاسی، همپوشانی اقتصادی و تضاد منافع دولتهای بزرگ مانع شکل گیری یک اتحاد منطقهای در میان دولتهای فارسی زبان بوده است. در ادامه برای تبیین بهتر موضوع، موانع اتحاد سه دولت ایران، افغانستان و تاجیکستان در پرتو نظریه سازه انگاری و روش تحلیلی-توصیفی در مورد بررسی قرار خواهد گرفت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اتحاد منطقه ای؛ افغانستان؛ ایران؛ تاجیکستان | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 82 |
||