| تعداد نشریات | 33 |
| تعداد شمارهها | 888 |
| تعداد مقالات | 8,738 |
| تعداد مشاهده مقاله | 55,347,963 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 10,551,935 |
بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات عملکردی با شدت بالا و مقاومتی- سرعتی بر پاسخ به استرس غدد درون ریز و عملکرد بی هوازی در فوتبالیست های جوان | ||
| سوخت و ساز و فعالیت ورزشی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 26 آبان 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22124/jme.2026.34949.485 | ||
| نویسندگان | ||
| میلاد معدنچی ها1؛ سجاد انوشیروانی* 2؛ معرفت سیاهکوهیان3؛ وحید طالبی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی،گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران | ||
| 2استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران | ||
| 3استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران | ||
| 4استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی با شدت بالا و تمرین سرعتی مقاومتی بر سطوح استراحتی سرمی تستوسترون و کورتیزول و توان بیهوازی در بازیکنان مرد فوتبال انجام شد. روششناسی: این پژوهش از نوع نیمهتجربی کنترلشده بود. ۳۶ بازیکن مرد فوتبال بهصورت تصادفی در سه گروه کنترل، تمرین تناوبی با شدت بالا و تمرین سرعتی مقاومتی قرار گرفتند. گروههای تجربی به مدت هشت هفته و هر هفته سه جلسه تمرین کردند. سطوح سرمی تستوسترون و کورتیزول و عملکرد بیهوازی شرکتکنندگان پیش و پس از مداخله ارزیابی شد. عملکرد بیهوازی با استفاده از آزمون دوی سرعت بیهوازی مبتنی بر دویدن اندازهگیری شد. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بنفرونی در سطح ۰/۰۵ تحلیل شدند. یافتهها: بین گروههای پژوهش در سطوح سرمی تستوسترون و کورتیزول تفاوت معناداری وجود داشت. آزمون بونفرونی نشان داد سطوح تستوسترون و کورتیزول در هر دو گروه HIFT و RST در مقایسه با گروه کنترل تفاوت معناداری داشت، در حالی که تفاوت معناداری بین HIFT و RST مشاهده نشد. همچنین، بین گروهها در توان بیهوازی تفاوت معناداری مشاهده شد. بهطوریکه RST در مقایسه با کنترل تفاوت معناداری داشت، اما بین HIFT و RST و نیز HIFT و کنترل تفاوت معناداری مشاهده نشد. نتیجهگیری: هر دو روش تمرینی HIFTو RSTبر شاخصهای هورمونی استراحتی تأثیرگذار بودند؛ درحالیکه گروه RST در مقایسه با گروه کنترل توان بیهوازی بالاتری نشان داد. بااینحال، یافتهها برتری هیچیک از دو روش تمرینی را اثبات نمیکنند. با توجه به حجم نمونه محدود، نتایج باید با احتیاط تفسیر شوند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| HIFT؛ RST؛ تستوسترون؛ کورتیزول؛ توان بیهوازی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 7 |
||