پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 33 |
| تعداد شماره‌ها | 886 |
| تعداد مقالات | 8,733 |
| تعداد مشاهده مقاله | 55,314,557 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 10,531,678 |
ارائۀ مدل بومی سنجش استرس محیطی در فضاهای عمومی شهر شیراز | ||
| دانش شهرسازی | ||
| مقالات آماده انتشار، اصلاح شده برای چاپ، انتشار آنلاین از تاریخ 23 آبان 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22124/upk.2026.32991.2121 | ||
| نویسندگان | ||
| سیده آیدا حسینی1؛ علی رضا صادقی* 2؛ خلیل حاجی پور3؛ نوراله محمدی4 | ||
| 1پژوهشگر دکتر شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 2دانشیار بخش شهرسازی، دانشکده هنر و معماری دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 3استادیار بخش شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 4استاد گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. | ||
| چکیده | ||
| بیان مسئله: افزایش شتابان شهرنشینی و پیچیدگی فضاهای عمومی شهری، موجب تشدید فشارهای روانی و بروز استرس محیطی در میان شهروندان شده است؛ مسئله‌ای که در کلان‌شهر شیراز، به‌واسطه ناهمگونی کالبدی–اجتماعی و تمرکز فعالیت‌ها، اهمیت دوچندان می‌یابد. از این رو، شناسایی ابعاد مؤثر بر ادراک استرس و تبیین سازوکار اثرگذاری آن‌ها، از الزامات اساسی ارتقای کیفیت فضاهای عمومی شهری محسوب می‌شود. هدف: هدف این پژوهش، تبیین روابط ساختاری میان ابعاد مختلف منظر خیابانی و میزان استرس ادراک‌شده شهروندان و تعیین شدت، جهت و معناداری اثر هر یک از این ابعاد است. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از حیث روش توصیفی–تحلیلی است. داده‌ها از طریق پرسش‌نامه و برداشت‌های میدانی گردآوری شد. نمونه‌گیری به‌صورت در دسترس و با حفظ تنوع نسبی ویژگی‌های جمعیت‌شناختی پاسخ‌گویان در فضاهای عمومی شیراز انجام گرفت. تحلیل داده‌ها با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) صورت پذیرفت. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که بعد بصری–زیبایی‌شناختی و بعد اقتصادی، بیشترین تأثیر مثبت و معنادار را بر استرس ادراک‌شده شهروندان دارند. پس از آن، بعد زیست‌محیطی–اکولوژیک با شدت اثر زیاد و بعد اجتماعی با شدت اثر متوسط، تأثیر مثبت و معنادار بر استرس نشان دادند. در مقابل، بعد فرهنگی و بعد کارکردی–جذب جمعیت، دارای اثر معنادار منفی بودند؛ به این معنا که تقویت این ابعاد می‌تواند به کاهش سطح استرس ادراک‌شده منجر شود. سایر ابعاد مورد بررسی در مدل نهایی از تأثیر معنادار آماری برخوردار نبودند. نتیجه‌گیری: استرس محیطی در خیابان‌های شهری صرفاً حاصل یک عامل منفرد نیست، بلکه حاصل تعامل نامتوازن ابعاد مختلف منظر شهری است؛ به‌گونه‌ای که غلبه برخی مؤلفه‌های کالبدی و اقتصادی می‌تواند تجربه فضایی شهروندان را به سمت فشار ادراکی سوق دهد، در حالی‌که تقویت ظرفیت‌های فرهنگی و کارکردی، امکان بازتعادل روانی فضا را فراهم می‌کند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| استرس محیطی؛ فضاهای عمومی شهری؛ کلان‌شهر شیراز | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2 |
||